محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني

فضايح الصوفيه 105

فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )

علم رسمى سر به سر قيل است وقال * نه از او كيفيّتى حاصل نه حال علم نبود غير علم عاشقى * ما بقى تلبيس ابليس شقى « 1 » و اگر چه جميع طوايف صوفيّه اين هرزها مىگويند ، ودعواى علم باطن مىكنند ، امّا اين طايفه وباطنيهء صوفيّه ، در آن مبالغه بيشتر دارند ، و اين معنى را از باطنيهء اسماعيليّه كسب كرده‌اند ، و اين طايفهء گويند : ايمان مخلوق نيست ، وگويند : مرتبهء ولايت كسبى است ؛ به رياضت حاصل شود ، واكثر ايشان نبوّت را نيز كسبى دانند ، و اين جماعت - مانند بيشتر طوايف صوفيه - مريدان را كلاه وخرقه دهند ، وايشان را چهل روز در خلوت نشانند ، و از خوردن حيوانى منع كنند ، و آن خلوت نشينى را چلّه نام كنند ، و اين دشمنان دين اين امر را در برابر اعتكاف وضع كرده‌اند ، خرّب اللَّه بنيانهم ودفع شرّهم وطغيانهم « 2 » . فرقهء چهاردهم كامليّه‌اند كه متابعان شريعت غرّاى محمّدى صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم ، وپيروان ملّت بيضاى احمدى ايشان را كاهليّه

--> ( 1 ) - نان وحلواى شيخ بهائى : 4 ( 2 ) - حديقة الشيعة : 583 .